Rejestracja Dla partnerów Dla klientów Logowanie: KontaktO firmieRegulaminStrona głównainternetowa powieść w odcinkach
Twoje zakupy: ilość 0 wartość 0,00zł
promocja dnia

Krwawe ekrany Jan Wieczorek

140 pkt

Krwawe ekrany Jan Wieczorek

 5/5  zobacz opinie
Produkt dostępny 14,00zł
ilość:
Agresja i przemoc w obrazach telewizyjnych
format: pdf
163 strony
ISBN: 978-83-62831-24-1

Krwawe Ekrany to analiza kulturoznawcza powstała na podstawie pracy dyplomowej pt.: „Agresja i przemoc w obrazach telewizyjnych” autorstwa Jana Wieczorka pisana pod kierunkiem dr. Bronisława Czajkowskiego na Uniwersytecie Wrocławskim, Instytut Kulturoznawstwa, w roku 2005.

Rzecz dotyczy kultury obrazkowej, a ściślej mediów obrazkowych telewizji i Internetu oraz promowania w nich treści związanych z śmiercią, agresją i innymi patologiami wpływającymi na kształtowanie się tożsamości człowieka doby współczesnej. Praca może być pomocna w znalezieniu odpowiedzi jak uchronić kolejne pokolenia (szczególnie młodzież i dzieci) przed bezkrytycznym kształtowaniem się postaw i tożsamości w erze panującego wszechobecnie relatywizmu (również i relatywizmu moralnego).

Spis treści:
I. Wstęp
II. Przemoc w mediach - oddziaływanie na widza w świetle najbardziej popularnych teorii
III. Przemoc: ekran i życie
IV. Odbiór społeczny telewizji przez współczesnego widza
V. Część badawcza
Analiza badawcza poszczególnych programów dla dzieci i młodzieży
Analiza treści programowych
Najbardziej popularne programy dla dorosłych: filmy fabularne, seriale, programy reality, serwisy informacyjne
Widzowie o wybranych poszczególnych programach
Święta w telewizji – analiza poszczególnych programów, połączona
z oceną widza
Forum internetowe; przemoc w mediach oraz ocena poszczególnych programów telewizyjnych
Śmierć w mediach
VI. Z jakim rodzajem edukacji medialnej mamy do czynienia? – wnioski
Bibliografia


Kim jest autor

Jan Sebastian Wieczorek
Urodzony 31.08. 1972 r. w Jeleniej Górze. Z wykształcenia kulturoznawca (Uniwersytet Wrocławski).
Twórca próbujący sił w wielu dziedzinach: proza, publicystyka obywatelska, treści turystyczne i eksploratorskie, realizacje filmowe m.in. w ramach projektu „Sudeckie Horyzonty” oraz malarstwo współczesne ze złożonością kulturowo-socjologiczną, niekiedy okraszone dużą dozą metafizyczności.
Przez kolejne lata eksperymentował w poszukiwaniu własnej wyrazistości koncentrując się na zagadnieniach z zakresu wpływu nowych mediów na tożsamość współczesnego człowieka oraz kwestiach z zakresu tzw. sfery duchowej.
Innym ważnym tematem podejmowanym przez Wieczorka są zderzenia kulturowe, transgresje i zjawiska około-mortyczne. Artysta zajmuje się również eksperymentowaniem w zakresie szukania nowych form m.in. malując obrazy w technice przezroczystej i ruchomej.

Zobacz tego samego autora: Wampir Energetyczny Polska


Gwarancja – na każdy zakupiony ebook dajemy Ci gwarancję zwrotu pieniędzy. Jeśli nie będziesz zadowolona z tekstu ebooka, napisz do nas, a my zwrócimy Ci Twoje pieniądze!


Jeśli chcesz KUPIĆ, kliknij:
REJESTRACJA KLIENTA
LOGOWANIE KLIENTA


FRAGMENT: WSTĘP


Pierwszym podstawowym postrzeganiem życia wyprzedzającym jakiekolwiek doznanie zarówno w treści jak i w odbiorze, jest poznanie poprzez obrazy. Kiedy przychodzimy na świat, nie mamy bowiem pojęcia o systemie znaków werbalnych, symbolach, prawach rządzących zarówno światem natury jak i kultury. Natomiast widzimy, uśmiechniętą twarz matki i choć nie rozumiemy jeszcze języka gestów, instynktownie wodzimy oczami za obiektami, które na nas się koncentrują. Postrzeganie wzrokowe przoduje też w kształtowaniu się ludzkiej osobowości, pozwala człowiekowi przeżyć w niełatwym do życia środowisku i otwiera drogę do przekraczania braku wiedzy, aż do poznania najbardziej zawiłych zagadnień związanych z całym spektrum życia. Obrazy nie tylko kształtują nasza osobowość ale jako tło stanowią nierozrywalny element naszego środowiska. Całe ludzkie systemy kulturowe wywodzą się z obrazów, które w bardzo intensywny sposób kształtowały epoki minione, wytwarzając na dziś taki a nie inny odbiór rzeczywistości. Obserwacja, prowadzi do naśladowania, powielania schematów występujących w otoczeniu nawet w środowiskach i sytuacjach zupełnie dla nas obcych. Obserwacja pobudza ośrodki mózgowe do wybicia się ponad stan otoczenia, zdystansowanie się do niego i zaprzęgnięcie całego potencjału jaki tkwi w człowieku do wybicia się ponad otaczający nas świat natury, w którym występują inne organizmy, które również podlegają naszej obserwacji. Nasza rzeczywistość, w całym tego słowa znaczeniu, wywodzi się z obserwacji. Nasuwa się proste pytanie: czy obserwacja, wystarcza do zrozumienia tego kim jest człowiek i skąd pochodzi? Osobiście uznaję poznanie wzrokowe za ważny katalizator obiektywnego, poznania prawdy, choć nie wykluczam i rozumiem zarazem, że na bazie poznania wzrokowego (zmysłów) odbywa się także odwieczny spektakl iluzorycznych złudzeń, który nie ma nic wspólnego z rzeczywistością, a raczej bliższy jest majakowi.
Te dwa odrębne spojrzenia, można potwierdzić następującymi cytatami; posłużę się cytatem z Biblii oraz wywodami na temat iluzoryczności obrazu Edgara Morina. Oba spojrzenia mają znaczący wpływ na kształtowanie się ludzkiej kultury. W „Liście do Rzymian” św. Pawła czytamy: „...to, co o Bogu wiedzieć można, jest dla nich jawne, gdyż Bóg im to objawił. Bo niewidzialna jego istota, to jest wiekuista jego moc i bóstwo, mogą być od stworzenia świata oglądane w dziełach i poznane umysłem, tak iż nic nie mają na swoja obronę” . Osobiście patrząc na wszystko co mnie otacza, zadaje sobie dociekliwe pytania: skąd materia, skąd geneza wszystkiego, rozumiem jednocześnie, iż jestem istotą której możliwości poznawcze są cząstkowe, że instrumentem poznawczym nie może być tylko i wyłącznie miara, którą posługiwał się i posługuje świat nauki, tak naprawdę niezdolny do wytłumaczenia genezy.
Edgar Morin w pozycji „Kino i Wyobraźnia” pisze: „...obraz i widmo zmieniają się stale rolami, są dla siebie wzajemnie wzorami” . Obrazy mają moc silnego przyciągania uwagi, koncentrują życie wokół siebie, ukierunkowują całe połacie ludzkiej kultury, aby nań wpływać. Niekiedy dochodzi do tego, że obrazy zapisane w naszych mózgach, są przetwarzane w widma, będące w jakimś tam stopniu odniesieniami do rzeczywistości, jak i transpozycjami naszych uczuć, majakami podobnymi do snu i hipnozy, wizualizacjami oczekiwań, obszarami naszych fantazji i wyobraźni. W takich przypadkach obraz jest nasycony mocami subiektywnymi, które jak stwierdza Morin – „czarują”, „zaczarowują” całe społeczeństwa i „deformują” w magiczny sposób rzeczywistość . Iluzja staje się niekiedy ważniejsza od realności, a przedmiot np. obraz (kinowy, telewizyjny czy komputerowy), zamiast rzutować się na świat, wchłania świat w siebie, poprzez uczestnictwo uczuciowe; zachodzi interakcja człowiek- wytwór jego fantazji.
Pisząc o „krwawym ekranie” tj.: telewizyjnych obrazach przemocy, pragnę w różnorodny sposób ukazać wpływ, tego patogenu na kulturę, społeczeństwo, jak i tożsamość oraz stan duchowy poszczególnych jednostek. Telewizja jest dla milionów istnień ludzkich równoległym światem doznań, konkurującym z rzeczywistością do tego stopnia, że staje się dziś w epoce szybkiej komunikacji potęgą modelującą duchowy rozwój całych narodów. Należałoby więc bacznie obserwować te medium, uczyć się nowego języka komunikacji społecznej, badać zmiany w zakresie tożsamości, rozumieć zmiany, które opisują rozmaici badacze i teoretycy , a wszystko, to po to, by spojrzeć, na rzeczywistość z perspektywy współczesności.
W niniejszej pracy pragnę przypatrzyć się zagadnieniom prezentowania przemocy w mediach; zmianom, jakie dokonały się w obrębie telewizyjnego przekazu (paleo-telewizja i neo-telewizja), jak i też pokrótce przeglądnąć poszczególne zagadnienia badawcze związane z tymi obrazami, a jako, że z natury jestem analitykiem, fascynującym się przemianami kulturowymi i zagadnieniami związanymi z teraźniejszością, w części badawczej postaram się przedstawić, na podstawie własnych badań (ramówka telewizji, rozmowy z widzami), te wszystkie aspekty, które ściśle wiążą się z tematem: tak bardzo bagatelizowanym w społeczeństwie - „najmniej zainteresowani badaniami na temat odbioru telewizji są sami widzowie” . Coś „dziwnego” dzieje się we współczesnych strukturach społecznych, jesteśmy świadkami ujednolicania się kultury na całym niemal globie, wpływ na taki stan rzeczy ma niewątpliwie, a może przede wszystkim rewolucja tele-informatyczno-komunikacyjna; świat podąża w nowym kierunku w którym media, a więc i telewizja mają już ugruntowaną silną pozycję, zdolną wpływać na tożsamość całych narodów.
Zapotrzebowanie na rozrywkę, stało się celem samym w sobie. Dla milionów ludzi, żyjących w mozaikowym świecie, mozaikowych narracji, przemoc stała się dźwignią medialnego powodzenia, a kultura przybrała symptomy – kultury perwersji, wyuzdania i grozy. O tej wielkiej zmianie i reperkusjach, jakie ona przynosi dla całego społeczeństwa jak i dla poszczególnej jednostki, pragnę pisać. Problem nie jest iluzoryczny, dotyczy każdego człowieka bez różnicy na wiek, płeć, rasę, światopogląd czy przynależność do rozmaitych nacji.
Ocena Nazwa użytkownika Komentarz Data
5 Zatroskany Warto walczyć o lepszą rzeczywistość. Warto wiedzieć co nas otacza. Kawał prawdy o naszych mediach. 2014-04-07